sluiten
Artikelen | Het Grote vasten (Pasen) |
 |
 |
 |
In deze vastenperiode wordt geen vis gegeten zoals in het kleine vasten (vasten van Kerstmis) en dit om zich nog meer te verlagen en te vernederen voor God. Wij volgen namelijk de Heer Jezus en delen Zijn vasten met Hem, die Hij voor ons heeft doorstaan, alsook Zijn pijn en Zijn dood voor ons. Zo proberen wij, voor zover het mogelijk is, het kruis met Hem te dragen. De begindatum van het vasten varieert jaarlijks al naar gelang de datum van het feest van de Verrijzenis dat wordt vastgesteld op basis van een mathematische berekening (die wij verder zullen bespreken). Deze zorgt ervoor dat het feest nooit voorkomt voor de dag van het offer van het lam van Pesach noch op de dag zelf, maar op de daaropvolgende zondag. Dit volgens de leer van kerk te Alexandrië die door de hele wereld werd aanvaard en toegepast in de eerste eeuwen van het christendom. Zo komt het gesymboliseerde niet voor het symboliserende, wij vieren het feest dus niet op het zelfde ogenblik als de joden. Op vrijdag herdenken wij de kruisiging van de Heer en op zondag, Zijn verrijzenis. Gedurende het vasten is het de regel om een tijd lang helemaal geen eten tot zich te nemen, deze periode van complete onthouding varieert van persoon naar persoon op basis van zijn of haar spirituele niveau, leeftijd, werkomstandigheden enz. En voor wie zich niet kan onthouden tot 3 uur 's middags, is het advies van zijn biechtvader wenselijk om te bepalen hoe lang hij zich totaal moet onthouden van voedsel. De priester bepaalt ook de omstandigheden waar de kerk vrijstelling van het vasten geeft aan de gelovige, zoals bij ziekte of bij een zeer zwakke gezondheid. De namen die worden gebruikt voor de weken van het vastenperiode komen overeen met de bijbellezingen van die weken. Zo heeft de kerk de grote vasten verdeeld in 7 weken die elk op een maandag beginnen en op een zondag eindigen. Op elke dag van elke week zijn er speciale bijbellezingen voorzien die op elkaar inspelen en die allen te maken hebben met het thema van de week. Alle thema's maken op hun beurt deel uit van een grote thema van de grote vastenperiode waarrond heel het vastentijd draait, nl. 'De Redder die de zondaars accepteert'. De eerste zondag heet 'De Zondag van schatten' of 'de weg naar het Koninkrijk der Hemelen': op die dag begint de kerk met het richten van de ogen van de gelovigen naar het aanbidden van God i.p.v. geld. De kerk wil dat haar kinderen hun schatten vergaren in de hemel. De tweede zondag heet 'De Zondag van bekoring', op die dag leert de kerk ons hoe wij moeten overwinnen op de duivel zoals de Heer Jezus dat deed toen Hij overwon bij de drie verleidingen waarmee de duivel Hem bestreed. Deze zijn: het eten (de lust van het lichaam), de bezittingen (de lust van de ogen), de trots (de lust van de glorie). De derde zondag heet 'De Zondag van de verloren zoon' (ook de 'flinke' zoon genoemd): hier zien wij hoe genadig en zachtaardig God is om de zondaar te accepteren naar het voorbeeld van de verloren zoon die terugkeerde naar zijn vader. De vierde zondag heet 'De Zondag van de Samaritaanse vrouw' en staat teken voor de bewapening van de gelovige met het woord van God. De vijfde zondag heet 'De Zondag van de verlamde man' en staat voor de zondaar die door de zonde werd neergeslagen om dan door de Heer genezen en geholpen te worden. De zesde zondag heet 'De Zondag van de blindgeborene' of 'van het doopsel' en duidt erop dat het doopsel licht met zich meebrengt voor de mens, net zoals toen Jezus de blinde zicht gaf. De zevende zondag heet 'Palmzondag' en op die dag ontvangen wij de Heer Christus als koning. De vastentijd is een periode voor spirituele groei en wie dit niet ervaart, moet het vasten op een verkeerde manier aangepakt hebben. Ofwel was het vasten dan puur op een lichamelijke manier toegepast, zonder enige spiritualiteit. Ofwel werd het als doel op zich bekeken terwijl het enkel maar een middel is om de ziel een kans te geven. Om te kunnen genieten van de schoonheid van het vasten moet men veel bidden, aalmoezen geven en alle geboden proberen te onderhouden. En zo zal onze overwinning groot worden met Hij die van ons hield. De kenmerken van een goed vasten kunnen wij vinden bij de profeet Joël (2:2). |